Wybierz język
EN

Blog

27 maja 2026

Kupuję, więc jestem? O presji wydawania i posiadania

Podcast

Kiedy zwykłe „chcę to mieć” zamienia się w trudne do zatrzymania „muszę”? O zakupoholizmie i emocjach, które czasem próbujemy zagłuszyć zakupami.

Nie chodzi tylko o rzeczy

Kupowanie jest dziś prostsze niż kiedykolwiek wcześniej. Kilka kliknięć, zapisane dane karty, dostawa następnego dnia. Nie trzeba nawet wychodzić z domu – wystarczy telefon, chwila nudy albo gorszy dzień. W świecie projektowanym wokół natychmiastowej gratyfikacji zakupy przestają być wyłącznie odpowiedzią na potrzebę. Coraz częściej stają się odpowiedzią na emocje.

Badania pokazują, że decyzje zakupowe potrafią chwilowo poprawiać nastrój i przywracać poczucie wpływu – szczególnie wtedy, gdy towarzyszy nam napięcie, przeciążenie lub smutek. Dla wielu osób nie chodzi już wyłącznie o sam przedmiot, lecz o doświadczenie towarzyszące zakupom: moment ekscytacji, oczekiwanie, kliknięcie „zamów”, krótkie poczucie ulgi czy nagrody. Problem polega na tym, że te emocje zwykle szybko mijają.

To dlatego czasem kupujemy nie dlatego, że czegoś chcemy, ale dlatego, że czegoś nie chcemy poczuć.

Między przyjemnością a przymusem

Kiedy jednak potrzeba ulgi zaczyna coraz częściej prowadzić do zakupów, granica między przyjemnością a przymusem bywa zaskakująco cienka. Zakupoholizm – określany jako kompulsywne kupowanie – zaliczany jest do uzależnień behawioralnych, czyli takich, w których źródłem problemu nie jest substancja, lecz określone zachowanie.

Podobnie jak w innych uzależnieniach, z czasem może pojawić się trudność z kontrolą impulsu, kupowanie mimo konsekwencji finansowych czy emocjonalnych, ukrywanie wydatków przed bliskimi, poczucie winy lub narastająca potrzeba powtarzania zachowania, które choć na chwilę przynosi ulgę.

Świat zaprojektowany, byśmy chcieli więcej

Warto też zadać sobie niewygodne pytanie: czy dzisiaj w ogóle kupujemy „neutralnie”? Aplikacje zakupowe, spersonalizowane reklamy i mechanizmy sprzedażowe coraz skuteczniej wykorzystują wiedzę o ludzkiej psychice. Komunikaty w rodzaju „jesteś tego wart_a”, „must have” czy „ostatnia sztuka” rzadko dotyczą wyłącznie produktu. Częściej odwołują się do czegoś znacznie głębszego: potrzeby bezpieczeństwa, przynależności, atrakcyjności czy poczucia własnej wartości. Zakupy stają się obietnicą tego, kim moglibyśmy być – bardziej uporządkowani, spokojniejsi, szczęśliwsi.

Presja konsumpcjonizmu nie zawsze jest jednak głośna i oczywista. Czasem działa subtelnie – poprzez obrazy życia, które codziennie oglądamy w mediach społecznościowych, tempo zmian trendów czy poczucie, że wciąż powinniśmy nadążać. Wyglądać bardziej stylowo, ładniej mieszkać, sprawniej organizować codzienność. A kiedy kupowanie staje się niemal pozbawione wysiłku, łatwo przestaje być wyborem, a zaczyna działać jak automatyczna reakcja. Psychologowie mówią dziś wręcz o „frictionless shopping” – zakupach bez tarcia, gdzie między impulsem a działaniem niemal nic już nie stoi.

Historia, którą nosimy

Presja konsumpcjonizmu nie działa jednak w próżni. To, jak kupujemy, nie wynika wyłącznie z reklam, algorytmów czy społecznych oczekiwań. Często wpływają na to także historie, które nosimy w sobie – długo i nie zawsze świadomie.

W polskim kontekście dochodzi jeszcze jeden ważny wymiar. Dopiero od kilku dekad żyjemy w świecie względnej obfitości – po pokoleniach doświadczających niedoboru, kolejek, ograniczonego dostępu do dóbr czy finansowego wstydu. Dla części osób kupowanie może być więc czymś więcej niż konsumpcją: próbą nadrobienia braków, symbolem bezpieczeństwa albo dowodem na to, że „w końcu mnie stać”.

To, co dziś wygląda jak zwykła decyzja zakupowa, czasem splata się z doświadczeniem braku, potrzebą odzyskania kontroli albo cichym przekonaniem, że posiadanie daje bezpieczeństwo. Niekiedy nosimy w sobie historie, których nawet nie zauważamy – własne albo odziedziczone po wcześniejszych pokoleniach.

Zatrzymać się i sprawdzić

Zakupy same w sobie nie są problemem. Problem zaczyna się wtedy, gdy coraz trudniej odróżnić potrzebę od impulsu, przyjemność od przymusu. W świecie, który nieustannie podpowiada nam, że możemy być lepsi, bardziej atrakcyjni i szczęśliwsi – za odpowiednią cenę – warto czasem zatrzymać się i sprawdzić, co naprawdę stoi za kolejną potrzebą zakupu.

Bo choć konsumpcja obiecuje wolność, czasem to właśnie decyzja o zatrzymaniu się staje się jej prawdziwym wyrazem. O zakupoholizmie, emocjach ukrytych za impulsem kupowania, presji konsumpcjonizmu i o tym, jak odzyskiwać większą uważność wobec własnych decyzji, rozmawiają dziennikarka Małgosia Piontke-Kwiatkowska i terapeutka uzależnień Anna Kleczewska.

Polecamy też inne podcasty z cyklu „Uwaga równowaga”. W każdym odcinku badamy istotny temat, rozmawiając z ekspertami w danej dziedzinie. To okazja do poznania nowych perspektyw i zdobycia cennych informacji w przystępnej formie. Wszystkie nasze treści wpisują się w naszą misję, którą jest odbudowywanie i utrzymywanie efektywnej równowagi. Chcesz dowiedzieć się więcej na temat programu EAP, skontaktuj się z nami.

Informacje o autorach

Małgosia Piontke-Kwiatkowska

Małgosia Piontke-Kwiatkowska

dziennikarka, podcasterka, autorka tekstów

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Gdańskim. Blisko piętnaście lat radiowego i dziennikarskiego doświadczenia wykorzystuje, tworząc treści dla Lyra Polska – przede wszystkim w formie podcastów. Rozmawia ze specjalistami z różnych dziedzin, którzy pomagają zrozumieć siebie i odzyskać równowagę. Wierzy w moc słowa oraz w dialog, który prowadzi do głębszego poznania drugiego człowieka, ale także samego siebie. Podejmowanie trudnych tematów wymaga odwagi i gotowości do konfrontacji z własnymi słabościami oraz niepewnością – ale warto to robić. Wyrażanie tego, czego naprawdę chcemy, aktywne słuchanie i budowanie relacji poprzez wymianę myśli prowadzą do rozwoju, a rozwój to jeden z kluczy do spełnienia.

Anna Kleczewska

Anna Kleczewska

pedagog, psychoterapeutka uzależnień, trenerka, psychotraumatolog

Od 15 lat pracuje z osobami uzależnionymi oraz z ich bliskimi, prowadząc zarówno psychoterapię indywidualną jak i psychoterapię grupową. Doświadczenie zawodowe zdobywała pracując z osobami czynnie zażywającymi narkotyki w ramach ulicznego programu redukcji szkód realizowanego przez gdańską Poradnię MONAR oraz z młodzieżą w Gdańskim Centrum Profilaktyki Uzależnień w ramach programu streetworkingowego, a także w świetlicy socjoterapeutycznej MROWISKO w Gdyni i wMłodzieżowym Ośrodku Terapeutycznym w Sopocie. Od ponad 10 lat jest związana z Poradnią Leczenia Uzależnień w Gdyni. Współpracuje z sopocką filią Uniwersytetu SWPS, gdzie prowadzi zajęcia dla studentów z tematyki uzależnień. Prowadziła szereg szkoleń z zakresu uzależnień, profilaktyki oraz pracy z młodzieżą zagrożoną wykluczeniem dla nauczycieli, pedagogów szkolnych, pracowników socjalnych, policjantów i kuratorów sądowych. Pracuje również z pacjentami w ramach prywatnej praktyki w gabinecie. Praca jest dla niej pasją, ale prywatnie uwielbia też podróżować, tańczyć, gotować oraz odkrywać nowe gatunki literatury i muzyki.